પ્રભુજીને પડદામાં રાખ મા

પૂજારી, તારા –

આતમને ઓઝલમાં નાખ મા.

 

વાયુ વીંઝાશે ને દીવડો હોલાશે એની

ભીતિ વંટોળિયાની ભાખ મા,

આડે ઊભો તારો દેહ અડીખમ

બાપુ, ભળી જાશે ખાખમાં.

પૂજારી, તારા –

આતમને ઓઝલમાં નાખ મા.

 

ઊડી ઊડીને આવ્યાં પંખી હેમાળેથી,

થાક ભરેલો એની પાંખમાં;

સાત સમંદર પાર કર્યા તોયે

નથી રે ગુમાન એની આંખમાં

પૂજારી, તારા –

આતમને ઓઝલમાં નાખ મા.

 

આંખનાં રતન તારાં છોને હોલાય,

છોને હીરા લૂંટાય તારા લાખના;

હૈયાનો હીરો તારો નહિ રે લૂંટાય કો’થી

ખોટા હીરાને ખેંચી રાખ મા.

પૂજારી, તારા –

આતમને ઓઝલમાં નાખ મા.